Wszystko w Twoich rękach

Tak wiele, a tak niewiele.

Masz w rękach wszystko, tylko to wszystko jest absolutnie niewidoczne. Czy to dużo? Czy to mało?

Zmieściło się na złączonych dłoniach?

Masz odwagę to wyrzucić? Przytulić? Zmienić? 

A co jeśli wypadnie, a co jeśli to zmiażdżysz? Uśmiercisz? A może taki był tego cel? 

Zgnieść i wyrzucić.

A może przytulić, dać ciepło ciała. Dać miłość, pokochać, zaakceptować. Aż wyrośnie z tego coś pięknego.

Ile zależy od nas? Wszystko, każda akcja, reakcja. Twoje być albo nie być. Masz w rękach siebie i swoje samopoczucie czy kogoś innego? 

Masz odwagę myśleć o sobie? 

Popularne posty z tego bloga

Strangers

 Czy obsesja jest zdrowa?  Czy powinna być Twoją i moją codziennością? Czy zdrowy balans powinien być zachowany? A co jeśli z obsesją jest fajniej i ciekawiej? Jeśli to ona budzi mnie rano, jak motywacja i chęć do działania. Jak mały zastrzyk energii. Prosto z krwi do mózgu.  Little obsession never killed nobody? Czy potem będzie potrzebny odwyk? Co jak dawki się skończą? Może wyrobie sobie tolerancję?  Czy tak jest ze wszystkim? Po prostu wyrabiamy sobie tolerancje i szukamy innych bodźców? Jeszcze Cie nie poznałam, a już tęsknię. 
Read more »

Sen

 Nie przyśniło mi się to. Nie mogło, chciałam Cię bronić w historiach złego zachowania, szukając wspomnień dobroci i miłości.  Znalazłam ich tyle, ze coś we mnie pękło, raz a porządnie, po moich łzach spłynęły łzy DESZCZEM.  Nie wymyśliłam tego, że uspokoiłeś mój cały system nerwowy. Jednym przytuleniem. To był najlepszy przytulas w całym moim życiu. Był kiedyś jeszcze jeden, teraz po 6 latach był kolejny.  Twej dobroci, chęcią poznania mnie ze wszystkimi ważnymi osobami z Twojej rodziny.  Karmienia mnie pizzą i tortem. Jako jedyny pytałeś się czy się wyspałam, czy jadłam, bo się martwiłeś że mój stan zdrowia jest średni.  Trzymałeś za mnie kciuki i wspierałeś nawet przy durnych badaniach.  Rozumiałeś kiedy była rozdrażniona przed okresem, zawsze lekko obracając to w żart, ale zawsze potem obdarowałeś mnie ciepłem.  Nie przyśniło mi się że w pierwszym tygodniu naszych rozmów już Cię uważałam za męża, nie widzieliśmy się bo się nie dało, trudno. Ży...
Read more »

System.

 Nie wiem kiedy życie przestaje boleć.  Nie wiem jak znaleźć inny sens niż widziałam przez ostatnie lata. Ostatnie. 30.  Jak zmienić perspektywę i żyć w zgodzie ze sobą, chociaż w obecnym społeczeństwie nie jest to możliwe. Jak wprowadzić życie analogowe, książkowe, opracowane na własnych emocjach a nie na oglądaniu czyjegoś życia w świecącym prostokącie.  Jak spowodować, że wiara znowu przeniesie góry. Jak znaleźć kolejny cel podróży aby znowu nie tułać się bez celu.  Dlaczego akurat teraz, świat wydaje się bardziej ubogi niż wtedy kiedy było do kogo buzie otworzyć i mieć w czyje oczy spojrzeć.  Dlaczego samotność jest okej tylko w dobre dni.  Dlaczego tak dziwnie jest żyć poza systemem. 
Read more »