Rzucam

Rzucam telefon
Rzucam te glupie mysli, mój płacz, ból i rzucam to, że chciałam znowu więcej.

Dlaczego w połowie mam wątpliwości.
Dlaczego uważam, że nagle rzeczywistość nie jest prawdziwa.
Dlaczego nagle boje się tego czego nie ma, nie istnieje i istnieć nie będzie.
Ale jest, w mojej głowie. 

Schowane, głęboko, ale jest.
I wychodzi się najeść wtedy kiedy nie trzeba. 

Zabić. Teraz. To. Paskudztwo. 

Popularne posty z tego bloga

Strangers

Sen

System.